سئو بین المللی و hreflang: راهنمای سایت های چندزبانه

سئو بین المللی چیست و از کجا شروع می شود؟

سئو بین المللی یعنی دیده شدن در چند بازار زبانی یا جغرافیایی متفاوت. سه تصمیم اول این مسیر تعیین می کند که ماه ها بعد دچار مشکل نشوید. تصمیم اول ساختار آدرس است: نسخه های زبانی روی زیرپوشه، زیردامنه یا دامنه مستقل قرار بگیرند. تصمیم دوم تفکیک زبان از منطقه است: آیا می خواهید به کاربران فارسی زبان همه جا خدمت بدهید یا هدف مشخصی مثل یک کشور دارید؟ تصمیم سوم اولویت بازار است؛ ساختن پنج نسخه زبانی هم زمان، معمولا نتیجه ای جز پنج نسخه نیمه کاره ندارد.

پیش از هر کار فنی، این پرسش را جواب بدهید: در بازار هدف، چه کسی رقیب من است و آیا ارزش تولید محتوا به آن زبان را دارد؟ سئوی چندزبانه هزینه بر است، چون هر نسخه به تحقیق کلمه، بازنویسی محتوا و پشتیبانی جدا نیاز دارد.

سه ساختار آدرس و انتخاب درست

برای بیشتر کسب و کارهای ایرانی که تازه وارد بازار بین المللی می شوند، زیرپوشه نقطه شروع منطقی است: سریع راه می افتد، هزینه کمتری دارد و اعتبار دامنه اصلی به نسخه های جدید هم می رسد. اگر بعد از دیدن نتیجه بازار مشخص شد که یک کشور خاص بازده بالایی دارد، می شود آن بازار را به دامنه مستقل منتقل کرد.

اشاره نسخه های زبانی: تکلیف چیست و چه کاری نمی کند؟

این نشانه به موتور جستجو می گوید این صفحه نسخه زبانی یا منطقه ای صفحه دیگری است. سه نکته مهم را از هم جدا کنید. اول، این نشانه یک ریدایرکت نیست؛ کاربر را به نسخه دیگری نمی فرستد. دوم، عامل رتبه بندی نیست؛ جایگزین نسخه ضعیف نمی شود. سوم، انتخاب خودکار نسخه برای کاربر هم با آن انجام نمی شود. پس اگر محتوای نسخه عربی ضعیف باشد، این نشانه هیچ کاری برایش نمی کند.

چیزی که این نشانه واقعا انجام می دهد، جلوگیری از این اشتباه است که گوگل نسخه های زبانی را محتوای تکراری ببیند و فقط یکی را نشان دهد. به همین دلیل این کار جزء اجباری سایت چندزبانه است، نه یک بهینه سازی اختیاری.

هفت خطای رایجی که سایت چندزبانه را خراب می کند

• نبود اشاره بازگشتی: نسخه فارسی به انگلیسی اشاره می کند اما نسخه انگلیسی به فارسی اشاره نمی کند. این خطا باعث بی اثر شدن کل ساختار می شود و شایع ترین خطاست.
• نوشتن آدرس نسبی به جای آدرس کامل: آدرس ها باید کامل و شامل پروتکل امن باشند، وگرنه ممکن است درست تفسیر نشوند.
• کد زبان و منطقه اشتباه: زبان و منطقه دو چیز جدا هستند. اگر فقط زبان کافی است، از کد زبان استفاده کنید؛ نام کشور را بدون دلیل اضافه نکنید.
• اشاره به صفحه ای که وجود ندارد یا ریدایرکت می شود: هر اشاره باید به یک صفحه زنده و قابل دسترس باشد.
• قرار دادن نشانه روی صفحات noindex: صفحه ای که در ایندکس نیست، این نشانه هم برایش بی فایده است.
• نبود نسخه پیش فرض برای زبان های ناشناخته: برای کاربری که زبانش با هیچ نسخه ای همخوان نیست، بهتر است یک نسخه پیش فرض مشخص شود.
• نبود بازبینی دوره ای: با هر تغییر ساختار، آدرس یا افزودن زبان تازه، این نشانه ها خراب می شوند. بازبینی در هر انتشار، یک تمرین ساده و ضروری است.

ترجمه کافی نیست: بومی سازی محتوا

ترجمه، انتقال کلمه به کلمه معنا است؛ بومی سازی یعنی سازگار کردن محتوا با بازار. سه چیز در بومی سازی عوض می شود. اول، واحدها و ارقام: واحد پول، فرمت عدد، تقویم و ساعت کاری. دوم، مثال ها و ارجاع ها: نمونه کار، نام برندهای آشنا و موارد استفاده باید برای مخاطب آن بازار معنا داشته باشند. سوم، ساختار تصمیم: در بعضی بازارها کاربر اول قیمت را می خواهد، در بعضی بازارها اول اعتبار و مدارک را.

یک نکته عملی برای کسب و کارهای ایرانی: اگر بازار هدف شما کشورهای فارسی زبان دیگر است، تفاوت در واژه ها و واحدهای پول بیشتر از تفاوت ساختاری است و بومی سازی سریع تر انجام می شود. اما اگر بازار هدف انگلیسی زبان یا عربی زبان است، تحقیق کلمه از صفر لازم است و نمی توانید ترجمه کلمات فارسی را به عنوان فهرست کلمات استفاده کنید.

چک لیست راه اندازی نسخه زبان دوم

• تحقیق کلمه مستقل برای زبان هدف، نه ترجمه کلمات فعلی.
• ساختار آدرس مشخص و پایدار، بدون تغییر در ماه های اول.
• آدرس مستقل برای هر نسخه زبانی و صفحه جایگزین برای صفحات مهم.
• اشاره دوطرفه و کامل بین همه نسخه ها، همراه با نسخه پیش فرض.
• بومی سازی محتوا شامل واحد پول، فرمت عدد و نمونه کار مناسب آن بازار.
• اطلاعات تماس و پشتیبانی مناسب همان بازار.
• سنجش جداگانه هر نسخه زبانی و تعیین مدیر مسئول آن بازار.

سئوی بین المللی هم بخش فنی دارد و هم بخش محتوایی. بخش فنی مثل ساختار آدرس و اشاره نسخه ها موضوع سئو تکنیکال است و بخش محتوایی به ساختار موضوعی نیاز دارد. اگر کسب و کار شما هنوز در بازار ایران تثبیت نشده، معمولا منطقی تر است که اول سئو محلی و دیده شدن در نقشه را کامل کنید و بعد سراغ بازارهای دیگر بروید.

سه عددی که تصمیم سئوی بین المللی را عوض می کند

ورود به بازار زبانی جدید هیجان انگیز است و همین هیجان باعث می شود بسیاری از هزینه های پنهان دیده نشود. سه عدد زیر را پیش از تصمیم نهایی روی کاغذ بیاورید.

• هر نسخه زبانی تازه، جدای از ترجمه، حدود یک پنجم تا یک سوم کار یک سایت کامل را می برد. ساختار، محتوای بومی، صفحه خدمات، تصاویر، فرم ها و پشتیبانی همه باید برای آن نسخه وجود داشته باشد؛ این هزینه در برنامه بیشتر پروژه ها دیده نمی شود.
• سهم ترافیک هر نسخه زبانی در سال اول معمولا بین ۱۰ تا ۲۵ درصد نسخه اصلی است. این عدد برای تصمیم گیری مهم است: اگر انتظار دارید نسخه زبان دوم از ماه اول نیمی از درامد شما را بسازد، انتظار درستی نیست.
• همه موتورهای جستجو این نشانه را نمی فهمند. گوگل و بینگ آن را جدی می گیرند، اما برخی موتورهای اصلی بازارهای دیگر منطق دیگری دارند. اگر بازار هدف شما موتور جستجوی بومی دارد، سئوی بین المللی فقط با نسخه های زبانی گوگل تمام نمی شود.

در پروژه های چندزبانه ای که دیده ایم، بیشترین خطا همیشه در سمت فنی نیست؛ در سمت مدیریت محتواست. نسخه زبان دوم راه اندازی می شود و بعد از سه ماه بدون به روزرسانی رها می ماند. نسخه ای که به روز نمی شود، در نگاه گوگل و کاربر عقب می افتد و اعتبار نسخه اصلی را هم زیر سوال می برد.

نسخه زبانی بدون تیم پشتیبانی کار نمی کند: اگر امکان پاسخگویی به مشتری زبان جدید را ندارید، ورود به آن بازار با سئو فقط یک پوسته می سازد. در این حالت مسیر منطقی تر، تست کوچک با وب سایت ساده و دامنه دوم است، نه آغاز کار سنگین روی نسخه زبانی کامل.

بخش سایت سازی این پروژه با کار سئو موازی است و ترتیب کارها را در طراحی سایت چندزبانه آورده ایم؛ همان ساختار را می توانید به عنوان نقطه شروع فنی همین نسخه زبانی جدید استفاده کنید.

سوالات متداول درباره سئو بین المللی و نسخه های زبانی

سئوی بین المللی، پروژه ای است که اگر ساختار اولیه اش درست بسته شود، سال ها کار می کند و اگر اشتباه بسته شود، هزینه اصلاحش چند برابر هزینه اجرایی درست است. برای اینکه با ترتیب درست و با سنجش بازار شروع شود، می توانید خدمات سئو سایت باگ باز را ببینید.